AmsterdamFM Kunst en Cultuur

In deze aflevering gaat Robert van Altera in gesprek met kunstenaar Klaas Kloosterboer over zijn nieuwste werk, waarin verdwijnen centraal staat. Kloosterboer vertelt over het verliezen van jezelf in het maakproces, de spanning tussen lichtheid en existentiële ernst, en de verschuiving tussen schilderkunst en ruimtelijke installaties. Een openhartig gesprek over identiteit, toeval en de zoektocht naar echtheid in een tijd van paradoxen.

• In zijn laatste tentoonstelling liet Klaas Kloosterboer bezoekers achter lagen vitragegordijnen steeds verder verdwijnen, terwijl zijn doeken uit waterverfspatten bestonden.
• Zijn reeks grote doeken met één kleur en vloeilijnen ontstond uit het thema verdwijnen; het mensformaat moet de kijker fysiek in het beeld laten opgaan.

19 oktober 2026 · 57 minuten

Kunstenaar laat de verborgen toets van de computer zien

In deze aflevering duiken we in het werk van kunstenaar Jan Robert Leegte, die met zijn tentoonstelling Sightings de verborgen infrastructuur van digitale beelden zichtbaar maakt. Zijn generatieve werk Orbit, dat live door software wordt berekend, onthult hoe compressie en simulatie onze beeldtaal vormgeven. Een gesprek over de computer als performatief medium, de onzichtbare toets van de machine en de fascinerende spanning tussen code en het draaiende, altijd veranderende beeld.

• Jan Robert Leegte maakt generatieve kunst die live door software wordt berekend, zoals het werk Orbit dat eindeloos variërende ruimtescènes toont.
• Leegte noemt de computer geen medium maar een fundamenteel substraat, vergelijkbaar met elektriciteit of vuur, waarop nieuwe media ontstaan.

In deze aflevering spreekt Robert van Altera met kunstenaar Machtel Rullens over haar tentoonstelling Stumbling Across the Color. Rullens vertelt over haar zoektocht met karton en kleur, en hoe buitenlandse residenties haar werk hebben verdiept. Ook reflecteert ze op kunstenaars als Joseph Albers en Agnes Martin, die een rol spelen in haar kleurgebruik en beeldtaal.

• In New York gebruikte ze archiefdozen van Joseph en Annie Albers voor haar werk, omdat Home Depot-dozen te slecht waren voor haar techniek.
• In Senegal was het karton waarmee ze werkt zo waardevol dat ze het niet durfde aan te raken en heel ander werk maakte.

Koen Doodeman schildert niet met verf maar met garen, dat hij eerst zelf verft en vervolgens weeft tot beelden die pas op afstand samenkomen tot een voorstelling. In dit gesprek vertelt hij over het kantelpunt waar materie omslaat in illusie en over hoe optische kleurmenging de kijker actief laat kijken. Ook zijn grote opdracht voor het gerechtsgebouw in Almelo komt ter sprake, waar zijn weefwerk in dialoog gaat met rechtspraak en herhaalde waarneming.

• Koen Doodeman verft de draden voordat hij weeft, waardoor het beeld in de drager zelf zit in plaats van als verf op doek.
• Hij gebruikt alleen magenta, geel, blauw, zwart en wit; groen ontstaat uitsluitend door blauw naast geel te weven, optisch gemengd.

Florence Marceau-Lafleur exposeert met 'Eigen Graal' in Haarlem, waar ze nieuwe tekeningen toont die de continuïteit tussen zelf en wereld onderzoeken. In gesprek met Robert van Altenhaar vertelt ze hoe tekenen voor haar een manier is om die vaak verloren gewaande verbinding te materialiseren, met materialen als houtskool en fineliner. Centraal staat het concept eigen graal: de kleur die je ziet als je je ogen sluit, als een subjectieve, lichamelijke ervaring van wereld en zelf.

• Florence Marceau-Lafleur gebruikt inkt van inktvissen, Oost-Indische inkt en houtskoolinkt om een continuüm tussen controle en loslaten in haar tekeningen te verkennen.
• De titel 'Eigen Graal' verwijst naar de kleuren die je ziet wanneer je je ogen sluit; deze kleuren zijn altijd aanwezig, ook in het volle licht.