De 11 stemmen van Srebrenica

Zoran, een Servische journalist, keert terug naar zijn geboortestad Prijedor om de stilte over de genocide te doorbreken. Hij ontdekt hoe zijn eigen familie de oorlogsmisdaden ontkent en hoe de stad collectief zwijgt. In zijn zoektocht naar de waarheid confronteert hij zowel zijn geliefden als de burgemeester met de gruwelijke feiten.

• Zoran ontdekte dat het rode stalen gebouw langs de weg het concentratiekamp Omarska was, het grootste in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog.
• Zoran's oom beweerde dat Bosniakken en Kroaten in Omarska werden vastgehouden 'voor hun veiligheid', terwijl er oorlogsmisdaden plaatsvonden.

Elma Chavchich is een kunstenaar die de oorlog in Bosnië niet zelf heeft meegemaakt, maar via haar schilderijen de verhalen van haar ouders over de vergeten enclave Zepa tot leven brengt. Ze interviewt familie, verzamelt objecten en reconstructeert tot in detail de gebeurtenissen rond de val van Zepa in 1995, waar zij als baby bij was. Haar kleurrijke, maar schrijnende doeken worden een manier om een verleden dat niet wordt uitgesproken, toch zichtbaar te maken.

• Elma's vader at ooit twaalf VN-voedselpakketten in één keer op, waardoor hij zo ziek werd dat hij dagenlang niet verder kon reizen.
• De laatste woorden van Elma's ouders bij hun scheiding tijdens de val van Zepa waren dat hun zoon tenminste moest overleven om de familie voort te zetten.

Ines groeit op in het verdeelde Mostar, waar ze als zevenjarige tijdens de oorlog aan de Westkant van de frontlinie terechtkomt, gescheiden van haar ouders en broertje aan de Oostkant. Terwijl haar vader aan de andere kant vecht voor een multi-etnisch Bosnië, probeert Ines met zelfgebreide mutsen en kinderspelletjes haar eigen verzet te vormen. Nu is ze politica en zet ze zich in voor de liefde en verbinding die haar familie ondanks alles in stand hield.

• In Mostar, waar Ines opgroeide, is de stad sinds de oorlog verdeeld in een Bosnisch-Kroatisch westen en een Bosnisch oosten, gescheiden door de oude brug.
• Ines leerde tijdens de oorlog mutsen breien voor haar vader aan het front, omdat ze hem niet anders kon helpen.

Fahro, een voormalig politieagent, smokkelt twee mitrailleurs uit een bezet politiebureau en wordt commandant van het verzet in zijn geboortedorp. Terwijl Srebrenica valt, vecht hij in de bossen om aan de genocide te ontsnappen, maar zijn broer, vader en neef worden vermoord. Nu in Nederland blijft hij strijden voor erkenning en gerechtigheid.

• Vagro smokkelde twee mitrailleurs uit een bezet politiebureau door ze te verstoppen in het frame van een bed.
• Serbische militairen vermomden zich als VN-blauwhelmen om mannen in de val te lokken tijdens de uittocht uit Srebrenica.

Azemina was acht jaar oud toen de oorlog in Bosnië uitbrak. Ze overleefde de val van Srebrenica, haar vader raakte gewond aan het front en ze werd met haar familie gedeporteerd. Haar moeder hield haar stevig vast tijdens de vlucht, een daad die symbool staat voor haar hele leven: vasthouden en nooit loslaten.

• Azemina's vader, leraar biologie, gaf thuisonderwijs tijdens de belegering en bekeek met haar oude foto's via een projector.
• In het belegerde Srebrenica hielpen Azemina en haar broer dagelijks in het ziekenhuis door water te tappen voor gewonden, als jonge kinderen.