En niemand bleef onaangeraakt

In deze laatste aflevering staat Jan centraal, die na de dood van zijn geliefde Martin worstelt met erkenning en twijfel. Zijn oom Hans, die zelf zijn partner verloor aan aids, treedt op als getuige van hun liefde. Een ontroerend gesprek tussen hen bevestigt wat echt was en geeft Jan de kracht om verder te gaan.

• In 1995 organiseerde Martin een huwelijksfeest met ochtendjassen en formele uitnodigingen als daad van verzet, jaren voor het legale homohuwelijk.
• Twee maanden na Martins dood in maart 1996 werd de triple-therapie beschikbaar, die vele hiv-patiënten wonderbaarlijk beter maakte van kaposi-vlekken.

Op zijn tiende krijgt Koti een angstaanjagende waarschuwing van zijn tante: er is een virus dat gevaarlijk is voor jongens zoals hij. Die woorden blijven hem achtervolgen, en wanneer hij zelf de diagnose hiv krijgt, wordt hij geconfronteerd met de angst en het stigma die hem van jongs af aan zijn ingeprent. Deze aflevering laat zien hoe een waarschuwing een leven lang kan doorwerken en vriendschappen onder druk kan zetten.

• Koti's tante waarschuwde hem toen hij tien jaar was op de overloop over een slim hiv-virus, zonder dat hij toen wist dat hij op mannen viel.
• De vriendengroep van Koti maakte harde grappen over hiv en aids als manier om de angst voor het virus te bezweren.

In 1994 ziet tiener Koran zijn leraar Martin voor het eerst, die later AIDS blijkt te hebben. Jaren nadat Martin overlijdt, confronteert een iconische foto Jan met de herinneringen die hij probeerde te vergeten. De aflevering onthult de intieme details van hun relatie en het gevecht tegen het stigma.

• Martin besloot na jaren van geheimhouding als model te poseren voor een naaktfoto voor een HIV-voorlichtingscampagne, gemaakt door fotograaf Erwin Olaf.
• Jan ontdekte pas jaren later dat een vriend van hem als leerling in de klas had gezeten bij Martin, wat een emotionele ontmoeting opleverde.

In deze aflevering duiken we in de begintijd van de aidscrisis in New York, waar Dina en René de impact van het virus van dichtbij meemaken. Dina ontdekt de rauwe wereld van de ballroom scene, terwijl René als buddy de dood van vele vrienden begeleidt. Hun verhalen tonen hoe de epidemie levens en gemeenschappen voorgoed veranderde, en hoe ze moesten vechten voor zorg en erkenning.

• In New York werden zieken met HIV tijdens de AIDS-crisis vaak door vrienden als ‘buddy’ verzorgd omdat families en zorgpersoneel uit angst wegbleven.
• Dina kreeg in 1989 haar HIV-diagnose in een busje bij de Twin Towers, waarna alle kleur uit de wereld leek te vloeien.

In 1992 ontmoet Jan de charismatische Martin in een gay café in Amsterdam. Ze worden verliefd, maar Martin vertelt dat hij al jaren HIV-positief is en aids heeft. Jan besluit bij hem te blijven, terwijl de ziekte en het taboe hun relatie voor altijd veranderen.

• In 1992 stuurde Martin Jan een welkomstkaartje met drie paar mannenbenen in gescheurde spijkerbroeken, een typische gay-cultuuruiting van die tijd.
• Martin hoorde in 1985 dat hij HIV-positief was, vlak na de komst van de test, en gaf op 20-jarige leeftijd zijn studie op uit wanhoop.