Grondig Gesprek

In aflevering zes van Grondig Gesprek spreekt Fen met Marja Pruis. Op het kleed van haar woonkamer en in het gezelschap van haar katten voeren ze een gesprek over het spanningsveld tussen verlegen en een publiek schrijver zijn, over schrijversvrienden en over schrijven als zwaktebod. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

• Bijna geen boek in Marja Pruis' huis is vrij van haar aantekeningen; ze schrijft voortdurend in boeken, wat ze een 'schaduwbibliotheek' noemt.
• Haar debuut werd zo afgekraakt dat ze fysiek reageerde: ze moest overgeven, huilde veel en durfde dagenlang niet naar buiten.

Maurits de Bruijn schreef zijn boek 'Geweten' in een koffietent om snel en gefocust zijn persoonlijke en politieke kanttekeningen bij de situatie in Palestina te kunnen maken. Als Joodse schrijver voelt hij de verantwoordelijkheid om nuance te vermijden en recht te doen aan het leed, terwijl hij ook de liefde voor Israël uit zijn jeugd niet verloochent. Fen Verstappen praat met hem over de spanning tussen zijn uitgesproken schrijverschap en de angsten rondom zijn publieke positie.

• Maurits de Bruijn schreef zijn boek 'Geweten' in café Koffiebrits om de hoek, omdat hij behoefte had aan de energie van werkende mensen.
• Als Joodse schrijver over Palestina voelt Maurits een zware verantwoordelijkheid: een slecht boek zou meer schade aanrichten dan goeddoen.

2 november 2025 · 1h8m

Waarom een schrijver nog schrijft

+2

Fen Verstappen gaat op de vloer in gesprek met schrijver en journalist Joost de Vries. Ze praten over schrijven als doodgewone, dagelijkse bezigheid, het snobisme in de literaire wereld en zijn jeugd in Heerhugowaard. Joost vertelt openhartig over hoe hij schrijven ziet als een manier om zich te verbinden met de wereld, en waarom hij ondanks alles blijft schrijven.

• Joost de Vries beschrijft schrijven als een doodgewone, dagelijkse activiteit, vergelijkbaar met hardlopen of koken.
• Na het overlijden van zijn vader schreef hij een groot stuk voor De Groene Amsterdammer, waarbij schrijven diende als ontsnapping aan verdriet.