5 podcasts over boeken die een eigen leven leiden
Je eigen stapel groeit, maar sommige boeken zijn meer dan tekst: ze worden verzameld, opgestapeld en soms gestolen. We zochten vier afleveringen waarin dat uitpakt.
De anti-bibliotheek van Umberto Eco
In Tsundoku: waarom we boeken kopen die we nooit lezen vertelt Sofie Lemaire waarom we boeken blijven stapelen die we nooit lezen. De Japanners hebben er sinds de negentiende eeuw een woord voor: tsundoku. Umberto Eco bezat 30.000 boeken en las er lang niet alle. Volgens hem vormt die ongelezen stapel een anti-bibliotheek die ons bescheiden houdt. In de aflevering komt ook het Mariko Aoki-fenomeen langs: de plotselinge aandrang om in een boekhandel naar het toilet te gaan.
Drie jaar in een la
In Waarom schrijven we boeken die niemand leest? spreekt Dija Kabba met drie schrijvers over de vraag waarom je jaren aan een boek werkt dat misschien nooit gelezen wordt. Zaid Rajay schreef zijn autobiografie in klassiek Arabisch en bewaarde het manuscript drie jaar in een la, omdat hij het niet durfde te vertalen. In de Utrechtse bibliotheek liggen 1500 ongepubliceerde manuscripten die uitgeleend worden.
Zelf nog geen boek, maar wel de vragen stellen
De host van Kom Maar Dichter droomt zelf al haar leven van een eigen publicatie, maar die is er nog niet. Daarom gaat ze in gesprek met auteurs die de stap wél hebben gezet, over wat hen drijft, hoe hun schrijfproces eruitziet en wat ze hopen dat lezers meenemen.
Een vogelboek van 10 miljoen dollar
Een kunststudent aan de Transylvania University hoort dat een zeldzaam vogelboek miljoenen waard is en besluit het met drie vrienden te stelen. Bij de overval op de universiteitsbibliotheek gebruiken ze een taser tegen bibliothecaresse Betty Coats. Hun mobiele nummer, achtergelaten bij veilinghuis Christie's, leidt de politie naar hen. Van droom naar nachtmerrie: de boekroof van Transylvania vertelt hoe de vier studenten zeven jaar gevangenisstraf krijgen zonder kans op vervroegde vrijlating. De roof inspireerde de film American Animals.
De drukkerij die vormgevers vrijliet
Jur Kingma vertelt over Drukkerij Meijer: modern drukwerk uit Wormerveer, de Zaanse drukkerij die na de oorlog uitgroeide tot een broedplaats voor vormgevers en fotografen. Directeur Dirk Meijer haalde nieuwe technieken uit Amerika en gaf kunstenaars als Dick Elffers de vrijheid om te experimenteren met typografie en fotografie. Voor de Rotterdamse Lloyd maakte het bedrijf een uitklapbare leporello over een wereldcruise van 63 dagen, met schrijver Max Dendermonde en fotograaf Karol Blazer.
