Zembla Podcast: Op zoek naar Marlotte

Roos blijkt niet alleen de kindertelafoon te hebben misleid, maar ook stichting Siris en een andere hulplijn met verzonnen verhalen over zwangerschap en misbruik. Dit gedrag is geen uitzondering: veel chatdiensten worstelen met fakers die tijd en emoties van hulpverleners opslokken. In deze aflevering wordt onderzocht wat iemand ertoe beweegt om zo te handelen, en een voormalige ‘faker’ deelt haar verhaal.

• Stichting Siris besteedde twintig uur aan een nep-hulpvraag van ‘Marlou’, die zich voordeed als een 14-jarig meisje dat zwanger was na misbruik door haar vader.
• Psychiater Mark Feldman noemt ‘duping delight’: de kick die sommige fakers krijgen als ze merken dat een arts hun zorgvuldig geconstrueerde leugen doorziet.

Nieuwe slachtoffers van Roos melden zich, onder wie Sanne, die overtuigd was dat haar vriendin aan kanker zou overlijden. Hun pogingen tot gerechtigheid stranden op de huidige wet, die psychische mishandeling onvoldoende bestraft. Juristen werken intussen aan nieuwe wetgeving om dit soort misleiding in de toekomst wél strafbaar te maken.

• Roos liet haar vriendin Sanne haar hoofdhaar afscheren omdat ze beweerde borstkanker te hebben en haar haar uitviel door chemotherapie.
• Sanne ontdekte het bedrog toen ze langskwam met edelstenen voor de zogenaamd comateuze Roos, maar haar juist kerngezond aan de keukentafel zag zitten.

Op het NPO Luister Podcast Festival gaven journalist Lizzie Dierks en eindredacteur Roelof Bosma een openhartig kijkje achter de schermen van hun megahit ‘Op zoek naar Marlotte’. Ze vertellen over de zes weken durende zoektocht, de verwarring toen het meisje niet bleek te bestaan, en de afweging om haar verzinner met stem en al in de podcast te laten horen. Ook de stortvloed aan reacties, de kritiek uit de medische wereld en de worsteling met ethiek kwamen aan bod, waarna het publiek live vragen stelde.

• Op zoek naar Marlotte was de best beluisterde podcast van 2025 met ruim zes miljoen luisteraars, vooral omdat het verhaal viraal ging op TikTok onder een jong publiek.
• Annika ontving van de fictieve Marlotte ruim 6000 pagina’s aan app- en mailverkeer, plus tekeningen, dagboeken, een foto, kleding en zelfs een rouwkaart met portret.

Na maanden onderzoek confronteren we Roos met de harde waarheid: Marlotte heeft nooit bestaan en het hele verhaal is door haar verzonnen. In een zenuwslopend gesprek op een terras geeft ze uiteindelijk toe dat zij achter de berichten van het ziekenhuis en Marlotte zat. Maar hoe ze het precies deed en waarom, blijft in nevelen gehuld – een bekentenis die vooral nieuwe vragen oproept.

• Roos bekent tijdens de confrontatie dat ze niet Roos heet en geeft haar echte naam prijs, maar blijft daarna ontkennen en draait om de feiten heen.
• Het brandwondencentrum bevestigde aan Zembla dat er nooit een patiënt met de naam Marlotte in het ziekenhuis heeft gelegen.

Het verhaal van Marlotte, het brandwondenmeisje dat drieënhalf jaar in een ziekenhuis zou hebben gelegen, blijkt volledig verzonnen. Het ziekenhuis bevestigt dat zo'n opname nooit heeft plaatsgevonden, de communicatie nep is en Marlotte nooit heeft bestaan, waarna de makers het slopende nieuws aan Annika moeten vertellen.

• Het Rode Kruis Ziekenhuis bevestigt dat een kind nooit drieënhalf jaar in hun ziekenhuis kan liggen, waardoor het hele verhaal onmogelijk klopt.
• 'Roos', de verpleegkundige die contact hield met Annika, heeft volgens het ziekenhuis nooit in Beverwijk gewerkt en bezit geen geldige BIG-registratie.