Mentale gezondheid
Na de dood: rouw en veerkracht
In deze aflevering spreekt Rogier van Bemmel met Wouter en Nelen Stinkens over hun boek 'Tot de dood ons niet meer scheidt'. Ze delen hun persoonlijke ervaringen met verlies en rouw, en laten zien hoe liefde en verbinding met de overledene kunnen blijven bestaan. Centraal staat veerkracht: niet door verdriet te vermijden, maar door het toe te laten en er op een eigen manier betekenis aan te geven.
Veerkracht en Liefde na de Dood | Rogier van Bemmel #2365
Opvallend
- De broer en zus Stinkens baseerden hun boek over rouw op hun eigen verlieservaringen, inclusief persoonlijke sms-gesprekken, en niet op anekdotes van cliënten.
- Na het dodelijke ongeval van hun vader in 1977 nam de zevenjarige Nelen als oudste dochter direct een moederrol op, terwijl ze zelf zwaar gewond was.
- Het boek introduceert de 'anderhalve richtingrelatie': een blijvende, veranderende symbolische band met de overledene, die niet eindigt bij de dood.
- Als symbool voor rouw gebruiken de auteurs de Japanse Kintsugi-techniek, waarbij gebroken aardewerk wordt hersteld en de barsten met goud worden gemarkeerd.
- Manu Keirse noemt het verlies van een ouder de 'dubbele dood': je verliest ook de andere ouder, die door rouw tijdelijk onbeschikbaar is.