Filosofie
Je ziet het pas als het er niet meer is
In deze aflevering wandelt de blinde Jan-Jaap met begeleider Richard over de hei. Ze praten over vertrouwen en over zien zonder ogen. En over alles wat onzichtbaar blijft tot het er niet meer is: een boom, een mens, een herinnering.
#18 - Onzichtbaar (S02)
Opvallend
- De 51-jarige Jan-Jaap is sinds zijn 42e volledig blind en loopt daarom met een menselijke gids: hij voelt via de schouder van Richard elke beweging, zoals zijn licht vooroverleunen.
- Tijdens de Elfstedentocht van 1963 droegen schaatsers zelfgemaakte 'tenniskokertjes' in hun kruis tegen bevriezing; na het overlijden van zijn vader vond de verteller zo'n blauw exemplaar terug.
- De roze nonnetjesschelp, in de jeugd van de verteller algemeen, wordt steeds zeldzamer door de opwarming van het zeewater; zelfs vogels die erop aangewezen zijn kunnen de verandering niet bijbenen.
- Een Oekraïense jongeman in Amsterdam associeert een gekapte boom onmiddellijk met het verlies van vrienden en familie in Oekraïne, en beseft dat hij dat nog steeds niet kan bevatten.
- Een in Zeist opgegroeide vrouw herkent bij een bezoek niets meer van haar oude buurt: alles is gesloopt, waardoor haar herinneringen nergens meer aan vast te knopen zijn.