Wetenschap, Technologie & Innovatie
Muzikant Baruch bevrijdt zich van zijn gedachten
In dit gesprek bij De Toverlantaarn vertelt de twintigjarige bassist Baruch hoe hij zichzelf bevrijdde van zijn obsessieve gedachten over sociale interactie en imago. Door muziek te omarmen en kritiek te accepteren, leerde hij loslaten en vertrouwen op intuïtie. Een openhartig verhaal over introspectie, groei en de transformerende kracht van improvisatie.
Een gesprek bij 'De Toverlantaarn' met Baruch
Opvallend
- Baruch werd op zijn veertiende door een opmerking van een vriend zo zelfbewust dat hij obsessief zijn sociale interacties begon te analyseren.
- Vanaf zijn zestiende speelde Baruch basgitaar in kroegen met mannen van rond de vijftig, wat een bijzondere generatiekloof en dynamiek creëerde.
- Een docent op de middelbare school reageerde op Baruchs aanmelding voor een concert met de vraag of het een grap was, maar Baruch leerde hierdoor met kritiek omgaan.
- Baruch stelt zichzelf als doel om 1600 euro per maand te verdienen met optredens, wat neerkomt op ongeveer drie gigs per week.
- Hij droomt ervan om als sessiemuzikant internationaal te werken en noemt artiesten als Paniket met de Marco, Domi Kies en Jerry Bexely als inspiratie.