Misdaadjournalistiek
Femicide: het meest voorspelbare type moord
Deze aflevering van Ik heb levenslang onderzoekt femicide, vrouwenmoord door de partner of ex-partner, aan de hand van het verhaal van Sanne Herters. Haar ouders Wim en Monique vertellen over de rode vlaggen die zij pas achteraf zagen, de controle en het noodlottige einde. Nabestaanden Barbara Gottwold en rechtbankverslaggever Saskia Belleman bespreken de signalen en het falende systeem dat voorkoming in de weg staat.
#3 - ‘Noem het beestje bij de naam: femicide, vrouwenmoord’ | Ik heb levenslang (S04)
Opvallend
- Femicide is het meest voorspelbare type moord, maar alleen als de rode vlaggen zoals snel samenwonen, mishandeling van huisdieren en dreigen met zelfmoord worden herkend.
- In Nederland overlijden jaarlijks meer vrouwen door femicide dan door georganiseerde criminaliteit, wat wijst op een scheve verhouding in maatschappelijke aandacht en preventie.
- Omdat de dader bij femicide vaak zelfmoord pleegt, stopt de strafzaak en blijven nabestaanden zonder antwoorden zitten over het lijden van hun dierbare.
- Barbara Gottwold, wiens zus werd vermoord, ontwikkelde een actieplan tegen femicide dat in de zomer van 2023 breed werd omarmd door de Tweede Kamer, maar punten zoals een landelijk expertisecentrum sneuvelden.
- De politie in Winterswijk schakelde de Rijksrecherche niet in bij de moord op Sanne Herters door een collega-agent, omdat de dader met ziekteverlof was en zijn dienstwapen had ingeleverd.