Natuur, klimaat & duurzaamheid
Natuurbeschermers en vissers: twee werelden op de Noordzee
Tim de Wit onderzoekt de bijna-mythische Tasmanse buidelwolf, die onterecht de schuld kreeg van het doden van schapen en daardoor werd uitgeroeid. Ondanks het officiële uitsterven blijven er mensen die rotsvast geloven dat het dier nog leeft, een fenomeen dat 'ghost sightings' wordt genoemd. In deze aflevering staat de vraag centraal hoe we met ons eigen aandeel in het verdwijnen van soorten omgaan.
#2 - Ik zie ik zie, wat jij niet ziet
Opvallend
- De Tasmanse tijger bleek onschuldig aan het doden van schapen, want de kaken waren niet sterk genoeg om een schaap te doden.
- In 24 jaar tijd werd de Tasmanse buidelwolf door een premiejacht bijna uitgeroeid, waarna het dier in 1936 te laat beschermd werd.
- De allerlaatste Tasmanse tijger stierf twee maanden na zijn beschermde status in een dierentuin, maar mensen claimen nog steeds waarnemingen.
- Het fenomeen ‘ghost sightings’ verwijst naar spookwaarnemingen van uitgestorven dieren, vaak ingegeven door ontkenning van het verlies.
- Nederlands grootste Natura 2000-gebied, de Doggersbank, blijkt een ‘paperpark’: op papier beschermd, maar in praktijk onbeschermd tegen bodemberoerende visserij.