Deze 5 podcasts belichten gedwongen adopties van alle kanten
Na de documentaires over de kerk en gedwongen adopties in Nederland en België blijf je met vragen zitten. We zochten vier podcasts die elk een andere kant belichten: een moeder die na 70 jaar niet opgeeft, de juridische strijd om erkenning, en de Nederlandse excuses.
70 jaar na de gedwongen adoptie: een moeder geeft niet op
De 84-jarige Elisa was 15 toen ze in de jaren vijftig gedwongen werd haar zoon Bob af te staan. In de podcast Bob zoeken Mirke, Nele en Siona met haar naar wat er van het kind is geworden, langs verborgen archieven en kloosters. Deze aflevering onthult ook wat Elisa’s eigen vader ermee te maken had: hij verscheurde uit jaloezie de foto’s van Bob.
Hoe de kerk miljoenen verdiende aan baby's
HLN onderzoekt in Kinderen van de Kerk hoe tienduizenden vrouwen in het naoorlogse katholiek Vlaanderen werden gedwongen hun kind af te staan. Moeders en adoptiekinderen vertellen over hun trauma's en de zoektocht naar antwoorden. De makers rekenen voor hoe de kerk miljoenen verdiende aan deze adopties, tot de aankoop van een kasteel in de Ardennen aan toe.
VN-kritiek en rechtszalen: de erkenning van afstandsmoeders
Robin Peters en Merel van Daalwijk van Doorn onderzoeken in Het is niet van mij de complexe wereld van afstandsmoeders, met thema's als eenzaamheid, schaamte en schuldgevoel. Ze bespreken onder meer de VN-kritiek op Nederlandse gedwongen adopties en rechtszaken die moeders aanspannen om erkenning af te dwingen.
Nederlandse excuses: vooral gebakken lucht
Journalist Christel Don spreekt met afstandsmoeder Trudy Scheele-Gertsen in Afstandsmoeders: een vergeten nationaal onrecht, een aflevering van DAMN, HONEY. Ze vertellen hoe maatschappelijk werkers in de jaren zestig vrouwen voorspiegelden dat ze hun kind konden blijven zien met bezoekrecht bij het adoptiegezin, terwijl die gezinnen nooit bestonden. Ook de wettelijke bedenktijd van drie maanden werd stelselmatig verzwegen, waardoor moeders dachten dat de afstandsverklaring definitief was. De recente excuses van de staat blijken in de praktijk weinig meer dan gebakken lucht.
Het doorgangshuis waar moeders hun kind moesten afstaan
In het Tilburgse Huize de Bocht werden na de oorlog ongehuwde zwangere vrouwen opgevangen en heropgevoed. De aflevering De erfenis van Huize de Bocht: een doorgangshuis voor ongehuwde moeders vertelt hoe het huis enkele maanden na opening al ruimte bood aan tachtig moeders en honderdvijftig kinderen. Het meubilair kwam deels uit in beslag genomen bezittingen van Nederlandse collaborateurs; in de doopboeken stond bij elk kind 'onwettig kind'. Stichting de Bocht vroeg de Canadese kardinaal Villeneuve om geld, omdat Canadese militairen veel van de buitenechtelijke zwangerschappen hadden veroorzaakt.
