Ondernemerschap
De miljoenen van Dutch Water Dreams verdwenen in roest
Thomas van Zijl en Elisa Hermanides spreken met curator Frederik Bartel over Dutch Water Dreams, een megalomaan wildwaterpark dat door verkeerd staal veranderde in een roestende nachtmerrie. Bartel vertelt hoe het park twee keer failliet ging, hoe de juridische strijd over roerend en onroerend goed escaleerde en hoe hij het complex uiteindelijk verkocht aan een dubieuze investeerder uit Dubai. Het resultaat: een verlaten ruïne waar alleen nog beton en roest achterbleven, en bijna alle schuldeisers met lege handen.
Hoe waterpark Dutch Water Dreams eindigde als een nachtmerrie van verroest staal
Opvallend
- De flowride-area was gebouwd met onbehandeld staal, waardoor het chloor het metaal aantastte en de wildwaterbaan volledig verroestte.
- Op het terrein stonden twee vaten van elk 1.000 liter chloor en zoutzuur, die gemengd mosterdgas konden vormen en naast de drinkwatervoorziening lagen.
- Om het geschil over roerend en onroerend goed op te lossen, haalde de curator de pompen uit de baan en maakte ze daarmee roerend.
- Dutch Water Dreams verloor jaarlijks ongeveer een miljoen euro; de sloopwaarde van de onderdelen was 1,2 miljoen, terwijl het complex als geheel negatief getaxeerd was op 2,8 miljoen.
- De gemeente Zootermeer is eigenaar van de grond, maar laat de roestende ruïne staan omdat opruimen van het beton enkele miljoenen kost.