Nieuws
Waarom Nederlandse taal de mystiek mist en wat het van het Perzisch kan leren
In deze aflevering van Taal voor de Toekomst onderzoekt Arita Baaijens hoe de Nederlandse taal steeds directer en zakelijker wordt, terwijl het Perzisch nog rijk is aan mystiek en poëtische gelaagdheid. Hoogleraar Ashkar Seyed Korra vertelt hoe oude dichters als Rumi en Hafez nog steeds deel uitmaken van het dagelijks leven in Iran, en hoe dat een gevoel van verbinding met de wereld geeft. Ze spreken over de kracht van taal waarin niet alles meteen duidelijk moet zijn, maar ruimte blijft voor wat niet in woorden te vangen is.
Over taal die ademt als eb en vloed
Opvallend
- In de Perzische cultuur wordt poëzie al op de lagere school onderwezen, waardoor zelfs ongeletterden vele verzen uit het hoofd kunnen reciteren.
- Perzische dichters zoals Rumi schrijven dat elementen als wind, water, vuur en aarde een bewustzijn en handelingsvermogen hebben, zoals vuur dat weigert Abraham te verbranden.
- In Iran wordt elk jaar op 21 maart het Perzische nieuwjaar Noroez gevierd met rituele poëzierecitatie, een traditie die al eeuwenlang standhoudt.
- Hoogleraar Ashkar Seyed Korra stelt dat het Nederlands in de afgelopen decennia zo snel veranderde dat studenten moeite hebben met poëzie uit de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw.
- In het Perzisch is ambiguïteit een integraal onderdeel van de poëzie, wat een ruimte creëert voor meerdere interpretaties, iets wat het Nederlands volgens de gast nauwelijks toelaat.