Mentale gezondheid
Geen spijt van abortus, wel van de noodzaak tot de beslissing
Dorien (39) vertelt aan Johan Terryn en Randall Casaer hoe ze een jaar geleden een abortus onderging omdat een vierde kind financieel en mentaal niet haalbaar was. Hoewel ze geen spijt heeft van de beslissing, blijft het verdriet en schuldgevoel, vooral omdat ze de keuze moest maken. In dit openhartige gesprek deelt ze hoe lotgenotencontact haar helpt om een plek te geven aan wat ze niet kon voorkomen.
20. Dorien (39) : "Ik heb geen spijt van de abortus, wel van het feit dat we zo’n beslissing moesten nemen”
Opvallend
- Doreen sloot haar hart af van haar buik om de abortusbeslissing te kunnen nemen, maar 's avonds legde ze haar handen op haar buik om sorry te zeggen.
- 1 op de 5 vrouwen ondergaat een abortus, maar door schaamte en schuld hoorde Doreen er in haar omgeving nooit over.
- Via de organisatie Fara vzw vond Doreen lotgenoten en ontdekte dat het normaal is om verdriet en schuld te voelen na een eigen beslissing.
- Doreen geeft het ongeboren kind een plek met een beeldje en echo op de schouw, dat ze af en toe vasthoudt om te rouwen.
- Zij benadrukt dat de abortus uit liefde voor het ongeboren kind werd genomen, omdat ze niet goed voor het kind had kunnen zorgen.