Boeken & literatuur
De stem van het water in de Nederlandse poëzie
Lotte Jensen laat horen hoe Marsmans beroemde regels over Hollandse rivieren een onheilspellende waarschuwing bevatten. De idylle van het oneindige landschap staat onder druk door het water dat steeds luider spreekt. In deze Klimaatweek klinkt de vraag of die stem ook echt gehoord wordt.
#723 - Oneindig landschap
Opvallend
- De bekendste regels uit 'Denk aan Holland' van Hendrik Marsman uit 1936 beschrijven een idyllisch landschap, maar eindigen met een waarschuwing voor waterrampen.
- Lotte Jensen, hoogleraar Nederlandse literatuur, gebruikt dit gedicht tijdens de Klimaatweek om het Nederlandse landschapsgevoel te verbinden aan actuele waterdreigingen.
- Nederland ziet er allang niet meer uit als in het gedicht: het land is volgebouwd met huizen en doorkruist door snelwegen, wat het nostalgische karakter verklaart.
- Het onheilspellende einde van het gedicht lijkt de watersnoodramp van 1953 te voorspellen, al schreef Marsman het al in 1936.
- In de Klimaatweek symboliseert 'de stem van het water' de opwarmende aarde, met stijgende zeespiegel, uitgedroogde rivierbeddingen en hittegolven.