Mentale gezondheid
Kattenvrouwen: van stereotype tot serieuze dierenverzameling
Een appartement vol katten, een ondoordringbare ammoniaklucht en toch zijn de bewoners ervan overtuigd dat ze goed doen. Dat is het syndroom van Noah: mensen die veel meer dieren in huis halen dan ze kunnen verzorgen, met de beste bedoelingen maar met ernstige verwaarlozing tot gevolg. Sofie Lemaire onderzoekt wat dierverzamelaars drijft, waarom ze het zelf niet zien en hoe mens en dier uit deze spiraal kunnen raken.
Het syndroom van Noah
Opvallend
- Sinds 2013 staat het syndroom van Noah in de DSM als 'animal hoarding', een specifieke vorm van verzamelstoornis.
- In een Parijs appartement van 35 vierkante meter werden 75 katten aangetroffen; de vuistregel zegt dat er 76 kattenbakken nodig waren.
- Dierenverzamelaars met het syndroom van Noah hebben geen besef van het dierenleed en de ammoniakgeur; ze zijn oprecht overtuigd dat ze goed doen.
- Psychiater Josefine Weynans onderscheidt drie types: de overweldigde zorgverlener, de redderverzamelaar en de uitbuiter, elk met een eigen aanpak.
- Een gered dier uit een verzamelsituatie kost gemiddeld 500 euro aan opvang; bij 75 katten loopt dat op tot tienduizenden euro's.